Yalnızlığı Anlamak

Gülebilirsiniz. “Sen mi yalnızsın?” diyebilirsiniz.

Bana yalnızlığın tanımını sordular; “kalabalık içinde kaybolmak” dedim, “onlarca insan arasında göz önünde fark edilmemek”.

Güldüler… Sordum, “Siz hiç anneninizin elinden kurtulup kalabalık bir alışveriş merkezinde, ışıltılı bir dünyada kendinizi kaybedip avare dolaşmadınız mı?” “Hiç ağlamadınız mı tüm o renkli ışıkların eşliğinde etrafınızda sizinle ilgilenen kimsenin kalmadığını farkettiğinizde?” “Anırmadınız mı avazınız çıktığı kadar; hiç sessiz çığlıklar atmadınız mı kalabalığın ortasında kimsenin sizi gerçekten tanımadığını, anlamadığını anladığınızda?”

Sustular ve sessizce ağladılar. Göz yaşlarını saklamaya çalışan küçük utangaç çocuklar gibi iç çektiler sessiz hıçkırıklarına engel olmak için.

Onlar ağlaya dursun, ben çoktan düşüncelerimle baş başa bambaşka bir sohbette yoğunlaşmıştım aklımın bir köşesinde. Tam yanı başlarında, ama aslında çok uzaklarındaydım.

Baktılar. Baktılar ve gördüler tek bir kişinin bir grup koca insanı nasıl yalnız bırakabildiğini. Sonra kalktılar ve yanımdan ayrıldılar sessizce.

• Photographer

  Can Berkol

• Location

  Austria, Vienna

• Assignments & Events

  Not Available

• Models

  Not Available

• Styles

  Portraits, Vintage

• Tags

  man

• Equipment

  Canon 5D
  Canon EF 70-300mm f/4-5.6

• Shooting Specs.

  Date Published: October 16, 2009
  Date Taken: May 05, 2007
  Aperture: f/6.3
  Shutter Speed: 1/100
  ISO: 100
  Focal Length: 190 mm
  

• Post-Processing

  White balance modified.

• Notes

  He looked at me, in the eyes. He was - sort of - trying to hack into my brain. I kept my guard. I took my camera and take his photo. Then, he left the scene... Another patchy weather, good conditions for photography except light was just a little inadequate.